اشكال مختلف انرژي به روشهاي گوناگون سبب حركت اجسام مي شوند. اما تصميم اعمال انرژي (اگرچه احتمالي) بر يك جسم ، از بيرون آن جسم گرفته مي شود. هل دادن يك جسم سنگين، برخورد دو الكترون و تغيير جهت آنها ، چرخش سيارات و... جملگي "علتي خارج از جسم متحرك دارند" و اگر برآيند نيروهاي "وارد" بر آن صفر باشد تا ابد ساكن خواهند ماند .

اما يك ساختار زنده "تصميم" حركتش از درون خودش است.يعني ، مثلا من الان دلم مي خواهد (تصميم) كه اين كليدهاي كيبورد را فشار دهم. از قبل و بطور تصادفي نيروهاي گرانشي از كيهان و يا امواج الكترومغناطيسي مرا به سمت اين حركت سوق نداده اند. و يا شايد همين الان بخواهم بروم و جسمي را از زمين بلند كنم. اين بدين معناست كه اگرچه قوانين فيزيك در انجام حركت، نقض نشده است اما تصميم حركت ، از خارج "دستگاه من" نيست.

موجود زنده ، يك "شعور خود بنياد" است. بدين معني كه تصميمات حركتش از بيرون او سرچشمه نمي گيرد. تصميم او "ميل" اوست كه دقيقا مشخص نيست منشا آن كجاست. ميل به بقا ، تكامل ، تغذيه و...كه بعضيهايش زير مجموعه ي بعضي ديگر است. اما اينكه اين ميل براي نخستين بار از كجاي ماده ناشي شد و مبدا و به وجود آورنده ي آن واقعا چيست ( و مشخص است كه الكترون و پروتون و ... نيست) جوابي در علوم تجربي براي آن وجود ندارد. كه اصولا وظيفه ي ساينس يافتن پاسخ براي اين پرسش نيست و محدوده ي آن هم تنها توصيف شكل حركتها و پيش بيني حركتهاي ماده توسط نيروهاي وارد برآن است.

گاهي اين مساله مطرح مي شود كه موجود زنده را بايد مانند يك تابع كار توصيف كرد كه ورودي و خروجي خاصي دارد. اما اينكه برنامه اي كه تحت آن اين سيستم مادي حركت مي كند و خروجي هاي خاصي مي دهد واقعا چيست و از كجا ناشي شده است؟ و اينكه گاهي با وروديهاي ظاهرا يكسان خروجي هاي متفاوت دريافت مي شود دليلش چيست؟........................................................................

* ماده هم ماهيتا با انرژي یکسان است و از این روست که اين دو مي توانند به شكل يكديگر در بيايند. پس جهان چيزي جز ماده- انرژي و حركت ناشي از آن نيست.

** حتي براي دستگاههاي بس-ذره اي نيز پتانسيل داخلي منجر به شتاب مركز جرم نمي شود و تنها ذرات دروني كه في نفسه از دستگاه مجزا هستند را حركت مي دهد كه براي هر كدام از آنها هم اين نيرو خارجي است.